SEK - korona szwedzka

Wczesna waluta w Szwecji
W okresie średniowiecza Szwecja używała srebrnej waluty. W 1625 roku jednak wprowadzono monety miedziane, a system walutowy zmieniono na standard bimetaliczny. W 1745 roku Szwecja zawiesiła swój standard miedziany, wyemitowała nieodwracalne banknoty i nałożyła standard papierowy, który nie podlegał wymianie. Z powodu inflacji i poważnych problemów gospodarczych waluta straciła na wartości, a Szwecja powróciła do systemu standardu srebrnego w 1776 roku.

Od szwedzkiego Riksdalera do szwedzkiej korony
Walutą używaną od XVII wieku do 1873 roku był Riksdaler. System był dość skomplikowany, z subjednostkami składającymi się z mark, öres, pennings, skillingars i runstyckens. W 1855 roku Szwecja przyjęła system dziesiętny, wprowadzając nową wersję Riksdalera: Riksdaler Riksmynt. Szwedzka korona powstała, gdy Szwecja zgodziła się przystąpić do Skandynawskiej Unii Monetarnej w 1873 roku, obok Danii i Norwegii. Wszystkie zaangażowane kraje ustaliły swoje waluty względem złota na parze ze sobą, aby stworzyć stabilność monetarną. Unia ta trwała do I wojny światowej, kiedy kraje straciły swoje powiązania z złotem. Szwecja zachowała walutę koronę po rozwiązaniu unii monetarnej.

SEK i euro
Zgodnie z Traktatem Akcesyjnym z 1994 roku, Szwecja ma przystąpić do strefy euro i przyjąć euro. W 2003 roku jednak przeprowadzono referendum, w którym 56% było przeciwnych przystąpieniu. Nadal toczy się wiele debat, czy byłoby to w najlepszym interesie kraju, co opóźniło przyjęcie euro.