NZD - dolar nowozelandzki

Wprowadzona w 1840 roku, funt nowozelandzki był pierwszą oficjalną walutą Nowej Zelandii. Do tego momentu w Nowej Zelandii krążyły zarówno brytyjskie, jak i australijskie monety, i kontynuowały to aż do 1897 roku. Banknoty funta były produkowane przez sześć różnych banków handlowych aż do 1924 roku, kiedy wprowadzono jednolity wzór. Dekadę później powstał Bank Rezerw Nowej Zelandii.

Pomysł dekadyzacji został po raz pierwszy poruszony w 1933 roku, ale nie został wprowadzony aż do 1967 roku, kiedy dolar nowozelandzki zastąpił funt nowozelandzki. Toczyła się szeroka dyskusja publiczna na temat tego, jak nazwać nową walutę, z propozycjami takimi jak 'kiwi' i 'zapał', ale ostatecznie wybrano termin 'dolar'. Dolar nowozelandzki był początkowo powiązany z dolarem amerykańskim w kursie 1.62 USD za 1 NZD. Kurs powiązania zmieniał się wielokrotnie aż do 1985 roku, kiedy waluta zaczęła swobodnie krążyć na rynku. W 1999 roku wprowadzono nowy wzór dla dolara nowozelandzkiego w celu modernizacji, a nowe banknoty wykonano z polimeru. Od 2006 roku nie ma monet o wartości poniżej pięciu centów, a wartość transakcji gotówkowych jest zaokrąglana.