AED - dirham emiracki

Na początku XX wieku Zjednoczone Emiraty Arabskie zaczęły używać brytyjskich złotych monet suwerennych i talarów Marii Teresy; inne waluty, takie jak rupia indyjska, również krążyły w kraju. W 1959 roku przyjęli rupię perską, wydaną przez bank centralny Indii, o wartości równej rupii indyjskiej.

Dezinflacja rupii indyjskiej w 1966 roku bezpośrednio wpłynęła na wartość rupii Zatoki, więc ZEA odpowiedziały wprowadzeniem własnej waluty. Przyjęli ryjalsaudyjskiego jako walutę tymczasową, a w tym samym roku zastąpili go ryjalem katarskim i dubajskim po pary. Wszystkie emiraty - z wyjątkiem Abu Zabi, które używało dinaru bahrańskiego - używały ryjalu katarskiego i dubajskiego do 1973 roku, kiedy to ustanowiono dirhama Zjednoczonych Emiratów Arabskich. W 1978 roku dirham przyjął stały kurs wymiany w stosunku do specjalnych praw ciągnienia Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Następnie w 1997 roku został ponownie powiązany z dolarem amerykańskim w kursie 1 USD do 3,6725 AED.