DKK - korona duńska

Waluta w Danii po raz pierwszy powstała w 1625 roku wraz z wprowadzeniem duńskiego Rigsdalera. Rigsdaler był skomplikowaną walutą, używającą trzech subjednostek: marki, skillingu i pfenniga. System nie miał dziesiętnej struktury i był używany aż do utworzenia Skandynawskiej Unii Monetarnej w 1873 roku. Unia zobowiązała Danię, Norwegię i Szwecję do ustalenia swoich walut w stosunku do złota, w parze ze sobą, aby stworzyć stabilność monetarną.

W 1875 roku wprowadzono duńską koronę jako oficjalny środek płatniczy Danii. Skandynawska Unia Monetarna rozpadła się w 1914 roku, kiedy to standard złota został porzucony na całym świecie. Dania zachowała walutę koronę i próbowała ponownie ustalić ją na standardzie złota w 1924 roku, ale na stałe zrezygnowała z tego w 1931 roku. Korona przeszła kolejną zmianę, gdy została powiązana z niemiecką marką reichsmark podczas niemieckiej okupacji w latach 1940-1945. Po zakończeniu wojny została ponownie powiązana z funtem brytyjskim i dolarem amerykańskim.

Duńska korona i euro
Jako część Unii Europejskiej, Dania początkowo miała przyjąć euro. Jednak gdy euro zostało wprowadzone w 1999 roku, Dania zrezygnowała z tego poprzez Umowę Edynburską. W 2000 roku przeprowadzono referendum, aby zdecydować, czy euro zostanie wprowadzone. 53,2% populacji było przeciwnych przyjęciu euro. Duńska korona pozostaje powiązana przez Mechanizm Kursów Wymiany II (ERM II) z kursem wymiany związanym w granicach 2,25% euro.