DKK - Deense kroon

Valuta in Denemarken kwam voor het eerst tot stand in 1625 met de introductie van de Deense Rigsdaler. De Rigsdaler was een gecompliceerde valuta, die drie subeenheden gebruikte: de mark, skilling en pfenning. Het systeem ontbeerde decimalisatie en bleef in gebruik tot de oprichting van de Scandinavische Monetaire Unie in 1873. De Unie verplichtte Denemarken, Noorwegen en Zweden om hun respectieve valuta's tegen goud vast te stellen, tegen pariteit met elkaar, om monetaire stabiliteit te creëren.

In 1875 werd de Deense Krone geïntroduceerd als de officiële wettige betaalmiddel van Denemarken. De Scandinavische Monetaire Unie werd ontbonden in 1914, toen de goudstandaard wereldwijd werd verlaten. Denemarken behield de Krone-valuta en probeerde deze opnieuw aan de goudstandaard te koppelen in 1924, maar verliet deze permanent in 1931. De Krone onderging een andere verandering toen deze werd gekoppeld aan de Duitse Reichsmark tijdens de Duitse bezetting van 1940-1945. Het werd opnieuw gekoppeld aan de Britse Pond en VS Dollar na het einde van de oorlog.

Deense Krone en de euro
Als onderdeel van de Europese Unie zou Denemarken oorspronkelijk de euro aannemen. Echter, toen de euro in 1999 werd gelanceerd, besloot Denemarken zich terug te trekken via de Edinburgh-overeenkomst. In 2000 werd er een referendum gehouden om te beslissen of de euro zou worden geïntroduceerd. 53,2% van de bevolking was tegen de invoering van de euro. De Deense Krone blijft verbonden door het Wisselkoersmechanisme II (ERM II) met een wisselkoers die binnen 2,25% van de euro ligt.