GBP - Britse pond

De centrale bank van het Verenigd Koninkrijk is de Bank of England. Als de vierde meest verhandelde valuta is de Britse Pond de derde meest gehouden reservevaluta ter wereld. Veelvoorkomende namen voor de Britse Pond zijn de Pond Sterling, Sterling, Quid, Cable en Nicker.

Belang van de Britse Pond
De Britse Pond is de oudste valuta die vandaag de dag nog in gebruik is, evenals een van de meest omgezette valuta's. De Falklandeilanden, Gibraltar en Sint Helena zijn allemaal op par gekoppeld aan de GBP.

Vroege valuta in Groot-Brittannië
Met zijn oorsprong die teruggaat tot het jaar 760, werd de Pond Sterling voor het eerst geïntroduceerd als de zilveren penny, die zich verspreidde over de Angelsaksische koninkrijken. In 1158 werd het ontwerp veranderd en in plaats van puur zilver werden de nieuwe munten geslagen van 92,5% zilver en kwamen bekend te staan als de Sterling Pond. Zilveren pennies waren de enige munteenheid die in Engeland werd gebruikt totdat de shilling in 1487 werd geïntroduceerd en de pond, twee jaar later, in 1489.

Britse Pondbiljetten en de Gouden Standaard
De eerste papieren biljetten werden geïntroduceerd in 1694, waarbij de juridische basis werd overgeschakeld van zilver naar goud. De Bank of England, een van de eerste centrale banken ter wereld, werd een jaar later, in 1695, opgericht. Alle Sterling biljetten waren handgeschreven tot 1855, toen de bank begon met het drukken van hele biljetten. In het begin van de 20e eeuw begonnen meer landen hun valuta aan goud te koppelen. Een gouden standaard werd gecreëerd, die conversie tussen de valuta's van verschillende landen mogelijk maakte en de handel en de internationale economie revolutioneerde. Groot-Brittannië nam de gouden standaard officieel aan in 1816, hoewel het systeem sinds 1670 werd gebruikt. De kracht van de Sterling die gepaard ging met de gouden standaard leidde tot een periode van grote economische groei in Groot-Brittannië tot 1914.

De Britse Pond en het Sterlinggebied
De Britse Pond werd niet alleen in Groot-Brittannië gebruikt, maar circuleerde ook door de kolonies van het Britse Rijk. De landen die de Pond gebruikten, kwamen bekend te staan als het Sterlinggebied en de Pond werd wereldwijd populair, gehouden als reservevaluta in veel centrale banken. Echter, naarmate de Britse economie begon te dalen, groeide de US Dollar in dominantie. In 1940 werd de Pond gekoppeld aan de US Dollar tegen een koers van 1 Pond voor $4,03 US Dollars en veel andere landen volgden door hun respectieve valuta's te koppelen. In 1949 werd de Pond met 30% gedevalueerd en een tweede devaluatie volgde in 1967. Toen de Britse Pond gedecimaliseerd werd en vrij begon te zweven op de markt, in 1971, werd het Sterlinggebied beëindigd. Vervolgens ervoer de Britse Pond een aantal hoogte- en dieptepunten.

• 1976: Een sterlingcrisis ontstond en het VK wendde zich tot het Internationaal Monetair Fonds voor een lening
• 1988: De GBP begon de Deutsche Mark te volgen
• 1990: Het VK trad toe tot het Europese Wisselkoersmechanisme, maar trok zich er twee jaar later weer uit terug
• 1997: De controle over de rentevoeten werd de verantwoordelijkheid van de Bank of England